Skip to content

Ο άγνωστος πόλεμος του ηρωικού Ζαγορίου…

by στο 02/11/2014

imagesΏπα… ώπα, λεβεντόπαιδο, βάστα τ’άλογα μη πάθουμε κάνα κακό, μη τσακίσεις το μανικιούρ και που να βρούμε μανικιουρίστα εκεί πάνω την Πίνδο να διορθώσουμε τη ζημιά…

Ποιόν είπες ορέ καταστροφέα του ζωικού κόσμου; Καταστροφέας είσαι και φαίνεσαι. Γιατί, ξέρεις, και τα αρνάκια και τα κατσικάκια και τα γουρουνάκια στον ζωικό κόσμο ανήκουν, στο ίδιο βουνό βόσκουν αλλά τα παϊδάκια και τις τηγανιές τις λεμονάτες τις χλαπακιάζεις χωρίς τύψεις έτσι δεν είναι; Σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες από το θήραμα που θα καρπωθούν όλοι μαζί οι κυνηγοί όλη τη μέρα και χωρίς καν να το δικαιούσαι, αφού δεν κόπιασες γι’αυτό.

Αναρωτιέσαι αν μπορεί να συνυπάρχουν σε ένα τόπο την ίδια στιγμή λάτρεις της φύσης από τη μια πλευρά και κυνηγοί από την άλλη. Δεν θα μπω στη διαδικασία να σου πω ότι οι κυνηγοί είναι εξ ορισμού λάτρεις της φύσης. Δεν θα το καταλάβεις, όχι γιατί δεν μπορείς αλλά επειδή δεν θέλεις…

Δεν θα μπω στον κόπο να σου αναλύσω ότι ο Κατασκευαστής (εγώ τον λέω Θεό, εσύ φαντάζομαι θα τον λες «φύση», «εξέλιξη των ειδών» ή θα χρησιμοποιείς κάποιο άλλο πιο βαρύγδουπο και «επιστημονικό» όρο) έφτιαξε τους θηρευτές και τα θηράματα σε μια διαχρονικά τελείως αρμονική και εκ του αποτελέσματος αποδεδειγμένα επιτυχημένη και αλληλοεξαρτούμενη συνύπαρξη. Αυτό φοβάμαι πως και να θες δεν θα μπορέσεις να το καταλάβεις. Και το γεγονός ότι για κανένα από τα πολλά είδη που εξαφανίστηκαν από τον πλανήτη δεν έφταιξε το κυνήγι, θα είναι ψιλά γράμματα για σένα, έτσι δεν είναι;

Θα σου μεταφέρω όμως την προσωπική μου εμπειρία, των σχεδόν πέντε δεκαετιών, που γυρίζω κυνηγώντας στα βουνά και τους λόγγους της πατρίδας μου: Τα πρώτα χρόνια οι  μόνοι που αντάμωνα, εκτός από τους κυνηγούς, ήταν κτηνοτρόφοι, δασικοί υπάλληλοι, θηροφύλακες και υλοτόμοι. Αραιά και που κάποιος που μάζευε χόρτα ή μανιτάρια…

Τα τελευταία χρόνια (ευτυχώς και επιτέλους) άρχισαν να βγαίνουν, για βόλτα, στα βουνά και οι κάτοικοι των πόλεων. Ελάχιστες οι επαφές τους με τους κυνηγούς. Οι εκδρομείς πάρα πολύ σπάνια φτάνουν εκεί που ασκείται η καθ’όλα νόμιμη, περιβαλλοντικά αποδεκτή και επιστημονικά αποδεδειγμένα αειφορική κυνηγετική δραστηριότητα. Κι όταν, αυτοί που περιγράφεις σαν άσπονδους εχθρούς,  συναντηθούμε στο βουνό, μοιραζόμαστε το τσάι ή το τσίπουρό μας και ανταλλάσουμε εμπειρίες. Πολλές φορές έχουμε προτείνει στους περιπατητές διαδρομές, έχουμε υποδείξει στους ποδηλάτες όμορφα μονοπάτια, βοηθήσαμε τους αδαείς εποχούμενους να βγάλουν το όχημά τους από τη λάσπη ή τη νεροφαγιά που κόλλησαν…

Αυτά γίνονται, στην πραγματική ζωή, εκεί έξω, στα βουνά μας. Στα περισσότερα τουλάχιστον, στην πλέμπα, στον κατιμά. Ίσως στο Ζαγόρι και τους άλλους must προορισμούς τους οποίους πρέπει  να επισκεφτεί κάθε αστός που σέβεται τον εαυτό του, μια φορά το χρόνο, για να είναι in και να καμαρώνει στο περιβάλλον της μεγαλούπολης όπου ζει… ίσως εκεί να είναι αλλιώτικα τα πράματα. Ίσως εκεί να χωρούν μόνο αυτοί που μια βδομάδα το χρόνο, στις διακοπές τους, άντε και καμιά Πρωτομαγιά ή Καθαροδευτέρα βγάζουν το σκαρπίνι ή τη γόβα για να φορέσουνε τα timberland και να λιανίσουνε ότι κρεατικό υπάρχει στις γύρω ταβέρνες κι αφού χορτάσουν, ρευτούν και αφοδεύσουν (για να κάνουν χώρο στο στομάχι τους για το βραδινό ντερλίκωμα), να περπατήσουν και καμιά πεντακοσαριά μέτρα, ν’ανεβάσουνε και καναδυό selfies με φόντο έλατα στο facebook, να μαζέψουν και κάνα like…

Ίσως να ήρθε η ώρα να εξοστρακιστούν οι ντόπιοι βάρβαροι καθώς και οι επικίνδυνοι επισκέπτες, αυτοί που τολμούν να ενοχλούν τα ευαίσθητα αυτάκια τους, εξασκώντας το αρχέγονο, αταβιστικό και ενοχλητικά άγνωστο σε σένα, που τα ξέρεις όλα, κυνήγι…

Τις μάχες και τον πόλεμο που περιγράφεις, δεν ξέρω που τα είδες. Τον κίνδυνο που ένοιωσες δεν καταλαβαίνω πως τον φαντάστηκες, αλαφροΐσκιωτέ μου. Άκουσες τουφεκιές στο απέναντι βουνό, είπες. Αυτός είναι για σένα ο ορισμός της μάχης, του πολέμου, του κινδύνου; Από τα λίγα που ξέρω, ένα κυνηγετικό τουφέκι, το βεληνεκές του οποίου δεν είναι μεγαλύτερο των 70 – 80 μέτρων, δεν αποτελεί κίνδυνο για κάποιον που βρίσκεται στο απέναντι χωριό. Απ’όσο ξέρω το κυνήγι απαγορεύεται μέσα και γύρω από τους οικισμούς. Απ’όσο ξέρω οι μάχες κι οι πολέμοι προϋποθέτουν αντιμαχόμενες ένοπλες ομάδες. Να γελάσω ή να κλάψω με τις ανακρίβειές σου;

Να γελάσω που μου επιτίθεται κάποιος με ηθελημένα ή αθέλητα, πάντως σίγουρα αστήρικτα και αναπόδεικτα ψέματα ή να κλάψω που ένα ιστορικό έντυπο, που το θεωρούσα σοβαρό ως χτες, δίνει βήμα στον φανατισμό και τη μισαλλοδοξία;

Και μάλιστα σου δίνει βήμα στην ηλεκτρονική του έκδοση, αυτή που την διαβάζουν όλοι. Που τη διαβάζουνε και κάτι παιδιά, που επίσης δεν γνωρίζουν και φανατίζονται κι ύστερα βγαίνουν στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης και γράφουν: «να ψοφήσουνε όλοι οι κυνηγοί» ή «να γίνουμε κι εμείς κυνηγοί, να πάρουμε όπλα και να βγούμε στα βουνά να σκοτώνουμε όσους πάνε για κυνήγι»…

Δεν ξέρει τάχα ο αρχισυντάκτης σου ότι οι χειρότερες καταστροφές, τα χειρότερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας πάνω σ’αυτή τη σφαίρα γίνανε όταν η άγνοια αντάμωσε τη μισαλλοδοξία και το φανατισμό;

Δεν ξέρει ότι κανένας εκδρομέας, περιπατητής ή ποδηλάτης δεν έχει χτυπηθεί από κυνηγό;

(Αντίθετα, κυνηγοί μεταξύ τους έχουν χτυπηθεί, παρά τα πορτοκαλί γιλέκα αλλά αυτό είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία που δε σε νοιάζει κι όλας)…

Δεν ξέρει ότι κάποιος, που δεν ήταν κυνηγός, πήρε ένα τουφέκι στο Αγρίνιο και εκτέλεσε εν ψυχρώ 5 κυνηγούς; Δεν καταλαβαίνετε ότι τέτοιου είδους «δημοσιεύματα» μπορούν να γεννήσουν κι άλλα τέτοια γεγονότα; Δεν σας νοιάζει… ή ακόμα χειρότερα καλά θα ήταν να γινότανε που και που να’χουμε να γεμίζουμε τις σελίδες μας;

Τα 46 απίστευτου κάλλους και αρχιτεκτονικής πετρόχτιστα χωριά του Ζαγοριού τα είδες. Με τους κατοίκους τους μίλησες; Εκεί που οι δύο στους τρείς είναι κυνηγοί, εκεί όπου σε κάθε ένα από τα σπίτια που θαύμασες υπάρχει τουλάχιστον ένα τουφέκι… εκεί βρήκες να γράψεις την αντικυνηγετική σου λίβελο βρε κουτό; Θα σε πάρουνε με τις πέτρες οι ντόπιοι κι έχει πολλή πέτρα ο τόπος πανάθεμά τονε, έχε το νου σου…

Γράφεις: «Το Ζαγόρι είναι πλημμυρισμένο από τουρίστες – περιπατητές. Χιλιάδες(!) άνθρωποι κυρίως οικογένειες και νεαρά ζευγάρια από την Ελλάδα, την Γερμανία ,τη Γαλλία, την Αγγλία και το Ισραήλ να περπατούν  να σκαρφαλώνουν, να κάνουν ποδήλατο, να τρώνε στην ύπαιθρο και να ρουφάνε με όλες τους τις αισθήσεις την υπέροχη ομορφιά.

Μόνη επικίνδυνη  παραφωνία: οι δεκάδες κυνηγοί!  Ακούγεται απίστευτο αλλά στα χωριά του Ζαγορίου αυτή την εποχή συνυπάρχουν από τη μία οι ορειβάτες – περιπατητές, οι birdwatchers, οι θαυμαστές των 1.300 ενδημικών φυτών που υπάρχουν στο εθνικό πάρκο. Και από την άλλη οι κυνηγοί. Κάποιοι από τους οποίους  κυκλοφορούν με πελώρια τζιπ και σκυλιά και πυροβολούν με κάθε ευκαιρία ότι τρέχει κι ότι πετάει!»

Πρώτον: δεν πυροβολούν ότι τρέχει κι ότι πετάει. Δεν πυροβόλησαν ούτε εσένα ούτε κάποιον απ’ τους υπόλοιπους που αναφέρεις, έτσι δεν είναι;

Δεύτερον: ΕΙΣΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ! Τα βάζεις μόνο με αυτούς που έχουν τα πελώρια τζιπ… εγώ που πάω στο κυνήγι μ’ένα αρχαίο VW Passat του ‘90, με το σκύλο μου τον Marx στη θέση του συνοδηγού  κι ο γείτονάς μου που πηγαίνει μ’ένα εξ ίσου αρχαίο FIAT Brava… δεν δικαιούμαστε λίγης από την έχθρα σου;

Αν και τώρα που το θυμάμαι, στην μοναδική μου επίσκεψη στα Ζαγοροχώρια, τα περισσότερα πελώρια τζιπ που είδα τα οδηγούσανε κάτι κουστουμάτοι και κάποιες όμορφες κυρίες και ήτανε ασκόνιστα κι αλάσπωτα… ελάχιστα οδηγιόντουσαν από κυνηγούς. Και στην εντουροβόλτα για την οποία βρέθηκα στο χώρο, θυμάμαι, ανταμώσαμε μια κυνηγοπαρέα… έντρομοι μαζέψανε οι άνθρωποι τα σκυλιά τους και καθόντουσαν και κοιτάγανε, σα να βλέπαν εξωγήινους, κάτι τρελαμένους, ντυμένους με φούξια και λαδί φωσφοριζέ ρούχα, όρθιους πάνω σε μηχανές που τσιρίζανε και χοροπηδούσαν, να περνούν βολίδα από μπροστά τους….

Αφού δεν πυροβόλησαν εμάς, εκείνη τη μέρα, μη σκας, εσένα δε θα σε στοχεύσουνε ποτέ!

Με αποκάλεσες «καταστροφέα», «μόνη επικίνδυνη παραφωνία», «κυνηγό – κατακτητή», μίλησες για «εμπόλεμη ζώνη». Μεταξύ άλλων λες: «κανονικά θάπρεπε το κυνήγι να απαγορεύεται στο  εθνικό αυτό πάρκο- τουλάχιστον να μην επιτρέπεται να βρίσκονται στο ίδιο δάσος κυνηγοί και φυσιολάτρες . Διότι απλούστατα αυτοί που θα «επιβληθούν» στους υπόλοιπους  είναι όσοι κρατούν όπλο».

Μ’έκανες κι αισθάνθηκα σαν τέρας!!! Πώς να αισθάνεται άραγε για μένα ο αναγνώστης σου που δεν είναι κυνηγός; Κάποιος που δεν ξέρει από κυνήγι;

Δεν είναι αυτό εξύβριση; Εγώ αισθάνομαι πως με βρίζεις.

Δεν είναι συκοφαντία; Αισθάνομαι πως με συκοφαντείς. Διά του τύπου μάλιστα, τη δύναμη του οποίου γνωρίζεις καλά θαρρώ….

Το καλύτερο απ’ όλα όμως είναι εκεί που γράφεις: «Δυο ζευγάρια Γάλλων, μάλιστα, που έμεναν στον γειτονικό ξενώνα, με μικρά παιδιά, αν και είχαν έρθει για να περπατήσουν στο δάσος δεν τόλμησαν να ξεμυτίσουν, πήγαιναν παντού με τα αυτοκίνητά τους  και δεν απομακρύνονταν από το δρόμο φοβούμενοι τις παράπλευρες απώλειες των εχθροπραξιών».

Ωραίο το παραμύθι αλλά ο δράκος παραήτανε γλυκούλης, δεν τρόμαξε κανέναν…

Τώρα… για τους πόντους του καλσόν που φύγανε, τι να κάνουμε… παράπλευρες απώλειες όντως!

Δεν είναι απλά η υπερβολή ενός κειμενογράφου που παρασύρθηκε. Είναι ψέμα. Έχει πονηριά… Αλλά την πάτησες, καρφώθηκες με την εθνικότητα που διάλεξες να δώσεις στη νεράιδα του παραμυθιού σου! Οι Γάλλοι, σοφέ μου, το κυνήγι και το ψάρεμα το διδάσκονται στο μάθημα της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, από το δημοτικό. Στην Γαλλία οι κυνηγετικές οργανώσεις, μαζί με τις αντίστοιχες οικολογικές, εκπονούν από κοινού μελέτες σχετικές με τις σωστές πρακτικές και την αειφορία της φύσης τους, οργανώνουν κοινές δράσεις, γιορτάζουν μαζί την ημέρα του περιβάλλοντος καθώς και τη μέρα της έναρξης του κυνηγιού!

Στην Γαλλία, οι περιπατητές κάνουν τη βόλτα τους σε δάση στα οποία οι κυνηγοί κυνηγούν με ραβδωτά όπλα, το βεληνεκές των οποίων αγγίζει τα δυό χιλιόμετρα. Στο Ζαγόρι τρομάξανε οι Γάλλοι από τα λιανοτούφεκα που σκάγανε στο απέναντι βουνό; Κάνε μας τη χάρη…

Στην εύλογη απορία σου: «πώς είναι δυνατόν να επιτρέπεται το κυνήγι σε έναν εθνικό δρυμό , σε μία ζώνη Νατούρα , σε ένα καταφύγιο θηραμάτων ,σε μία προστατευόμενη σε ευρωπαϊκό επίπεδο περιοχή που αποτελεί και τον σημαντικότερο -ίσως- τουριστικό προορισμό της Ηπείρου», υπάρχει εξ ίσου εύλογη απάντηση:

Δεν απαγορεύεται σε όλους τους δρυμούς το κυνήγι, όπως δεν απαγορεύεται -όπως φαντάστηκες-  εξ ορισμού και στις ζώνες Natura. Οι επιστήμονες που εισηγούνται τις ρυθμίσεις, κατά περίπτωση, δεν είναι σαν τους «επιστήμονες» των Μ.Κ.Ο. και των δήθεν «οικολογικών» οργανώσεων, που μη έχοντας άλλο έργο να επιδείξουν στα μέλη – χρηματοδότες και τους εθελοντές – μαύρους εργάτες τους (το μαύρο δεν έχει να κάνει με το χρώμα αλλά με τη μαύρη, απλήρωτη εργασία που προσφέρουν), φρόντισαν να κατασκευάσουν έναν «εχθρό» και να κρατούν ψηλά τη σημαία στην αντικυνηγετική μάχη, μη τυχόν ξυπνήσουν τα κορόιδα και μείνουν μόνοι τους…

Στις πολύπαθες «προστατευόμενες» περιοχές (από τα μεγαλύτερα ανέκδοτα σε τούτη τη χώρα) το τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται έχει να κάνει με το είδος και το επίπεδο προστασίας. Πιο απλά: θα μπορούσε κάλλιστα σε κάποια απ’ αυτές να απαγορεύεται η ποδηλασία ενώ επιτρέπεται το κυνήγι! Μην ξεχνάς ότι το κυνήγι διεθνώς θεωρείται συμβατή με την προστασία του περιβάλλοντος δραστηριότητα.

Στα καταφύγια θηραμάτων το κυνήγι απαγορεύεται. Δηλαδή, στην συγκεκριμένη περίπτωση ή η περιοχή δεν είναι καταφύγιο, οπότε συνελήφθης ψευδόμενος πάλι ή μιλάς για λαθροθήρες, οπότε αδιαπραγμάτευτα, μαζί σου κι εγώ, να τους σκίσουμε τους αλήτες.

Όσο για τον τουρισμό, μάλλον δεν έχεις ενημερωθεί για τον κυνηγετικό τουρισμό. Ψάξτο λιγάκι, ρώτα τους ιδιοκτήτες των καταλυμάτων στις περιοχές που επισκέπτεσαι, θα γίνεις σοφότερος!

Και μιάς και είπαμε για τουρισμό… γράφεις: «οι τουρίστες είναι 20 εκατομμύρια , φέρνουν 13 δισεκατομμύρια ευρω στην Ελλάδα και προσφέρουν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας κάθε χρόνο»

Στο Ζαγόρι και τ’άλλα τα βουνά ακουμπάνε τα λεφτά τους όλοι αυτοί;  Ρε παιδί μου… κι εγώ ο χαζός που νόμιζα πως τ’ακουμπάγανε στη Μύκονο, τη Σαντορίνη και τ’άλλα τα νησιά…

Τόσο έξω έπεφτα… ή μήπως πρέπει να μας διευκρινίσεις τι ποσοστό απ’ αυτά τα εκατομμύρια και δισεκατομμύρια φτάνουν και σε ποιους ορεινούς τουριστικούς προορισμούς, ώστε να μη μπορεί κάποιος πονηρός και κακόβουλος να σε κατηγορήσει ότι μεταχειρίζεσαι τα νούμερα αυθαίρετα, κατά πως σε βολεύει;

Έτσι όπως αυθαίρετα μέτρησες τους κυνηγούς και τους έβγαλες 400.000. έ λοιπόν σού’χω νέα. Είναι πολύ περισσότεροι οι κυνηγοί. Κι όποιος τους μετρά με βάση τον αριθμό των αδειών που εκδόθηκαν δεν έχει χάσει απλά κεφάλαια, τόμους χάνει.

-Γιατί κυνηγός είναι κι ο γιός μου που είναι 8 χρονών κι ο εγγονός μου που είναι 5. Επειδή κυνηγό δεν σε κάνει αυτό που κρατάς αλλ’αυτό που νοιώθεις.

-Γιατί κυνηγοί είναι κι αυτοί που δεν έχουν χρήματα να θεωρήσουν φέτος την άδεια κι αυτοί που φύγανε στα ξένα, έτσι που τα καταφέρατε εσείς οι φωστήρες των ΜΜΕ μαζί με τους πολιτικούς φίλους σας.

-Γιατί κυνηγοί είναι και τα παιδιά που σπουδάζουν, τα άλλα που υπηρετούν, οι γερόντοι για τους οποίους τα βουνά ψηλώσανε πιά. Άδεια δεν θεωρούν όλοι αυτοί, μα κυνηγοί δεν πάψανε να είναι κι ούτε θα πάψουνε ποτέ. Κι έχουνε ίσα θέση και δικαίωμα στο βουνό. Στο κάθε βουνό και στο must και στο in και σε κάθε βουνό όπου η πολιτεία επιτρέπει το κυνήγι.

Κι έχουνε θέση εκεί, μαζί με τους φυσιολάτρες, τους περιπατητές, τους ποδηλάτες κι όποιον άλλον θέλει να επισκεφτεί και ξέρει να σεβαστεί το βουνό. Και φυσικά χωρούν και φυσικά μπορούν και συνυπάρχουν από τότε που υπήρξαν τα βουνά κι από τότε που υπήρξανε οι άνθρωποι. Και φυσικά δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν και τίποτα δεν τους χωρίζει, εκτός από κάποιους που ξεβολεύονται με ότι δεν γνωρίζουν και κάτι «τρυφερά πόδια» που θέλουνε να πάνε στο βουνό χωρίς να πατήσουν χώμα…

Γιώργος Κ. Αποστολόπουλος

Κυνηγός, ψαράς, περιπατητής και ποδηλάτης, ένθερμος λάτρης και εραστής της φύσης, αναβάτης enduro, ερασιτέχνης φωτογραφητής ζωγράφος και υμνητής της κτίσης, κατασκηνωτής σε κάθε πρόσφορη περίσταση κι όσο γίνεται πιο πυκνά, συλλέκτης σαλιγγαριών, μανιταριών, σπαραγγίων, βατόμουρων, βοτάνων, τσάπουρνων και παντός τύπου βρώσιμων αγριοχόρτων, birdwatcher και θαυμαστής ενδημικών και εξωτικών φυτών, αναβάτης καταρριχητής και καταδύτης, διαπιστευμένος εθελοντής της δασοπροστασίας, κάτοικος χωριού με 120 κατοίκους ευρισκομένου μονίμως μεταξύ βουνών και λόγγων, κυναγωγός και φίλος του ανθρώπινου είδους.

evrodelta@gmail.com

Advertisements
4 Σχόλια
  1. den aniko se kanena koma ala ke gia to kinigi ftei o siriza re pedia afiste tin propagnda

    • Προφανώς σχολιασες σε λάθος άρθρο φίλε Λουίζο μιας και αυτό είναι μια απάντηση που έγραψε ο Γιώργος για άρθρο του δημοσιογράφου Νοτη Παπαδόπουλου στο «ΒΗΜΑ» (Βλέπε «Κυνηγοί κατα περιπατητών»).
      Ο ΣΥΡΙΖΑ από μόνος του καταφερθηκε εναντίον του κυνηγιού.
      Μία παράκληση όμως, γράψε ελληνικά αν θέλεις …

  2. Ι ΙΩΑΝΝΟΥ permalink

    ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΩΡΓΟ!!!

  3. Ιωάννης Μακρυγιάννης permalink

    Εύγε στον Γιώργο Αποστολόπουλο γιαυτό το άρθρο απάντηση στο αντικυνηγετικό άρθρο του Νότη Παπαδόπουλου στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ και μαζί τις ευχαριστίες μου αισθανόμενος πώς με εκπροσώπησε ως κυνηγό

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφού εγκριθεί και εφόσον δεν περιέχει υβριστικά σχόλια και αυθαίρετους χαρακτηρισμούς.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: