Skip to content

Αθάνατη Ελληνίδα μάνα…

by στο 03/11/2012

Τηλεφωνικός διάλογος µάνας µε γιο που σπουδάζει σε πανεπιστήµιο της περιφέρειας…

της Έλενας Ακρίτα

– Έλα, µαµά!

– Έλα, παιδί µου, πού χάθηκες;

– Πού χάθηκα, χτες βράδυ µιλήσαµε..

– Από χτες βράδυ µέχρι σήµερα ξέρεις πόσα µπορούν να συµβούν; Ένα
λεπτό θέλει να γίνει το κακό!

– Να σε παίρνω δηλαδή κάθε ΕΝΑ λεπτό;

– Λέω, παιδί µου… της Μαρίας ο γιος δεν πήγε για σοκοφρέτα στο
περίπτερο και του ΄σπασε το πόδι το αγροτικό;

-Δεν τρώω σοκοφρέτες!

– Σκούφο φοράς;

– Μες στο σπίτι, πας καλά;

– Γιατί φοράς έξω απ΄ το σπίτι;

– Κανένα παιδί δεν φοράει σκούφο!

– Δεν µε νοιάζει τι κάνουν τα άλλα παιδιά, το δικό µου µε νοιάζει! Να
φοράς σκούφο και να καλύπτεις και τα αυτιά, από τα αυτιά κρυώνει ο
άνθρωπος!

– ∆εν κάνει κρύο!

– Μια ζωή «δεν κάνει κρύο» και µια ζωή έτρεχα για αντιπυρετικά! Μυαλό
δεν θα βάλεις ποτέ, κοτζάµ΄ άντρας είσαι πια!

– Άσε µε, ξέρω τι κάνω!

– Την τύφλα σου ξέρεις, µικρό παιδί είσαι ακόµα!

– Τι είµαι τελικά, ρε µάνα, κοτζάµ΄ άντρας ή µικρό παιδί;

– Τα γάντια τα µάλλινα τα φοράς; Από τα χέρια κρυώνει ο άνθρωπος!

– Τα φοράω!

– Δεν τα φοράς, ψέµατα µου λες για να µε ξεφορτωθείς! Πες µου τώρα ότι
περπατάς και ξυπόλυτος στα µωσαϊκά. Απ΄ τα πόδια κρυώνει ο άνθρωπος!

– Μάνα δεν είµαι στην Αλάσκα, στα Γιάννενα είµαι!

– Ο Θοδωρής Κολυδάς είπε ότι έχει κρύο στα Γιάννενα!

– Κι εγώ ο Θανάσης Ηλιόπουλος σου λέω ότι ∆ΕΝ έχει κρύο στα Γιάννενα!

– Και γιατί να πιστέψω εσένα κι όχι τον επιστήµονα;

– Γιατί ο επιστήµονας δεν ζει στα Γιάννενα!

– Τουλάχιστον το φερµουάρ του µπουφάν σου µέχρι επάνω να το σηκώνεις!
Όχι να αφήνουµε τα λαιµά έξω, από τα λαιµά κρυώνει ο άνθρωπος!

– Ναι, µάνα! Ναι, ναι, ναι! Έξω έχει 20 βαθµούς κι ο τρελός του χωριού
θα κυκλοφορεί στην πόλη µε γάντια, σκούφο, κασκόλ, µπουφάν κι ένα
αερόθερµο αγκαλιά! Να γελάσουν λίγο κι οι πικραµένοι που τους κόβουν
την επικουρική!

– Θα σου στείλω µε το ΚΤΕΛ γεµιστά που σ΄ αρέσουν!

– ∆εν µου αρέσουν τα γεµιστά!

– Τι λες τώρα; Μικρός τα ΄τρωγες σαν τρελός, φώναζες «τέλω γεµιτά,
τέλω γεµιτά», σαν να σ΄ ακούω, µανάρι µου µωρέ, πουλάκι µου εσύ, τι
καλό παιδί που ήσουνα, µε τα ωραία σου τα µαλλάκια, µε τις µπουκλίτσες
σου… λούστηκες;

– Τι λες τώρα; Από το λούσιµο κρυώνει ο άνθρωπος!

– Γεµιστά σου ΄βαλα µπόλικα να τρατάρεις και τον καθηγητή σου,
εξετάσεις έρχονται!

– Μάνα, σε χάνω!

– Γιατί παιδί µου, τι έχω και µου το κρύβετε;

– Όχι, σε χάνω, λέω, δεν έχω σήµα… Άντε γεια…

– Το κινητό είναι φορτωµένο;

– Και το κινητό είναι φορτωµένο κι εγώ επίσης!

– Φορτωµένο να το ΄χεις για την κακιά στιγµή… της Καλλιόπης η Μαρία…

– Μάνα, σε κλείνω…

– Να σου στείλω το εσωθερµικό το σώβρακο; Και να αλλάζεις κάθε µέρα…
του Προκόπη ο Αντωνάκης ξεράθηκε στο Μετρό κι ήταν µε τρύπιο
µποξεράκι, ρεζίλι έγινε η µάνα του!

– Μάνα, έλεος, λυπήσου µε, δεν αντέχω άλλο!

– Άµα δεν στα πω εγώ, ποιος θα στα πει, ο ξένος;

– Κάθε µέρα, κάθε µέρα, κάθε µέρα ΓΙΑΤΙ το κάνεις αυτό; Και κυρίως ΠΩΣ
το κάνεις αυτό;

– Αγόρι µου, µάνα είναι µόνο µία!

– Ευτυχώς, µάνα! Ευτυχώς! ∆εν θ΄ άντεχα και δεύτερη!

Advertisements

From → Ανέκδοτα

Σχολιάστε

Το σχόλιο σας θα δημοσιευθεί αφού εγκριθεί και εφόσον δεν περιέχει υβριστικά σχόλια και αυθαίρετους χαρακτηρισμούς.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: